Koppelaarster


Ik ben Johannes van der Sluis, 40 jaar, uit Rotterdam-Zuid, onverzorgd, ik heb geen huisdieren en mijn hobby is poëzie. 

Omdat ik niet meer bij mijn ouders woon, heb ik hun een brief geschreven; eerst aan mijn vader en twee jaar later aan mijn moeder. 

Ik heb gesproken op een huwelijk, een begrafenis en een boekpresentatie, dat overigens ook een soort begrafenis is. Dit hoop ik vaker te doen, of zoals een vriend van me onlangs opmerkte: ‘Ik ben dol op begrafenissen. Niets is leuker dan de dood. Echt een feest. I love it!’ 

Mijn wieg stond al naast de begraafplaats en daarom wordt mijn poëzie ook het beste gewaardeerd door degenen die al onder de groene zoden liggen.

Ik maakte een gekopieerd boekje liefdespoëzie getiteld Poëzie voor beginners. Het meisje voor wie het was bedoeld had me al afgewezen. Vele afwijzingen waren eraan voorafgegaan en vele volgden – ik was gedoemd tot het romantische dichterschap, of voorbestemd voor iets anders. Vandaag kwam ik met de trein langs de Lorelei, maar ik hoorde haar gezang niet.

Deze site, De Romantische Klik, is er enerzijds om mogelijke geïnteresseerden op de hoogte te houden van mijn sneue activiteiten en anderzijds voor verloren zielen die de liefde zoeken en een betrouwbare koppelaarster kunnen gebruiken. Vroeger had de dorpspriester die functie. Beschouw me als zodanig. Vergeet niet, tegenwoordig kun je coach worden als je niets weet over het leven, dus waarom ik dan geen koppelaarster?

Overigens zou ik in verband met de liefde zelf nooit het woord ‘klik’ gebruiken: twee mensen worden toch niet in elkaar gezet? Ach, misschien ook wel, heden ten dage, en toch...

Schrijf een briefje met alles wat we moeten weten, inclusief alle mislukkingen in de liefde en je wordt gekoppeld. Het diner in Rotterdam is voor rekening van De Romantische Klik. Mogelijk komt een rozenverkoper met Polaroidcamera en goedkope poëzie langs.

Mocht een 'verliezer' c.q. afgewezene in de nasleep een gedicht of brief willen schrijven, dan graag, mogelijk voor publicatie op deze site. Zoals Liz Phair zingt: ‘I want all that stupid old shit like letters and sodas.’ Mijn ervaring leert: als er geen liefde is, dan kan er altijd nog kunst opbloeien. Schrale troost misschien, maar troost. 

En waar het verlies begint, begint daar niet de ware romantiek? Kortom, hier win je altijd.


Reacties

Populaire posts van deze blog

Crème brûlée

Mazzel tov

Sonnenschein