El Muniria


In het voorjaar van 2019 boekte ik een kamer in Hotel El Muniria in Tanger, Marokko. Het legendarische hotel waar Burroughs woonde en Kerouac en Ginsberg op bezoek waren geweest. Toen ik er met een oude Mercedes zonder gordel werd afgezet nadat ik uit Marrakesh was aangekomen was het even zoeken naar het hotel in de vervallen buurt. Tot mijn aangename verrassing bleek het hotel meer een pension en daarbij kwam dat alles nog net zo leek te zijn als in de tijd van de Beat Generation. Hier en daar hingen wat fotootjes, alsof ze net waren genomen voordat de schrijvers hun spullen hadden gepakt op weg naar het volgende avontuur. Twee nachten 60 euro.

Het dakterras met uitzicht over de stad, de Straat van Gibraltar en de bergen had ik voor mezelf, er waren geen andere gasten. Het hotel was prettig ingericht, wellicht vanwege de energie zorgde de leegte niet voor een spookachtige sfeer, integendeel. Aan de jongen die me had ontvangen vroeg ik in welke kamer Burroughs had gewoond. Dat was beneden, maar hij wist me wel te vertellen na navraag bij zijn moeder - die ik niet heb gezien, maar volgens mij de schrijvers destijds had ontvangen, het hotel was nog steeds eigendom van dezelfde familie - dat ik vermoedelijk in de kamer van Allen Ginsberg zat. Met die wetenschap slaap je toch anders, het was alsof hij aanwezig was, en ik kon natuurlijk niet anders dan wat op het papier slingeren, wat ik toen ook heb gedaan. Met enige moeite - de redacteur stribbelde tegen omdat een deel zich uitsluitend in Rotterdam moest afspelen, bovendien was er ruimtegebrek - is tot mijn voldoening 'Interzone' in Ik ben de Verlosser niet terechtgekomen. 

Op een middag vroeg ik of ik de tuin mocht zien waar enkele foto's waren genomen. Dat mocht. 

Wellicht komt er een dag dat ik ergens een hotelkamer voor onbepaalde tijd huur, maar voorlopig is het nog van kamer naar kamer, dus hoog tijd om On the Road te lezen en zeker gezien Kerouacs honderdste geboortedag, die vandaag wordt gevierd. Tot het zover is, hebben we misschien meer dan genoeg aan dit gedicht uit de Book of Sketches (vertaling: Joris Lenstra), want er gebeurt ook veel zonder te reizen.

Ach wat gebeurt er toch in
de wereld!-

Schoot wakker - 2 vliegen
neukten op mijn voorhoofd

(Foto: Kerouac met de kat van Burroughs in de tuin van Hotel El Muniria)



Reacties

Populaire posts van deze blog

Crème brûlée

Mazzel tov

Sonnenschein